YORUMLAR

» Rolling Stone Türkiye

Mariah Carey

E=MC²
Island

Mariah Carey özgürlüğün formülünü buldu!

En baştan söylemeli; bahsini edeceğimiz kadın 200 küsür milyonluk serveti ile müzik ve eğlence dünyasnın en zengin kadınlarından birisi. Müzik dünyasına giriş yaptığı, kendi adını taşıyan 1990 çıkışlı albümünün üzerinden 18 yıl geçti ve Carey bu süreç içinde ne müzik kariyeri ne de hayranlarından tek bir parça bile kaybetmedi. Yaşını başını almış, olgun kadın kulvarına giriş yaptıktan sonra dahi genç hayran kitlesini aynı enerjiyle besledi (Mariah Carey'nin, Kurt Cobain ve Courtney Love'ın kızları Frances Bean'in en sevdiği şarkıcılardan biri olduğuna inanabiliyor musunuz?). Gün gibi ortada ki; genç şarkıcıların pop ve R&B'nin ablası sayılabilecek Carey'den öğrenecekleri çok şey var. Ne var ki Mariah'nın bu 10. stüdyo albümünde onun da genç yıldızlardan pek çok şey öğrendiği anlaşılıyor. Zira yaşıyla birlikte geriye çekilmek yerine bu albümde hiç olmadığı kadar uçarı, rahat ve hatta özgürce şarkı söylüyor sanki. Gospel ve reggae türleri ile zenginleştirdiği ve adına da ‘İzafiyet Teorisi'nin formulünü verdiği albümde; Mariah Carey'nin kendi sınırlarını zorladığı ortada. Müziğini seversiniz ya da sevmezsiniz ama “Out of Control”, “I'm That Chick” ve “Touch My Body” gibi yeni Carey şarkılarının, türün dinleyicisi için gayet başarılı çalışmalar olduğunu kabul etmeli. Zaten Carey müzik dünyasında yapacak daha çok şeyi olduğunu kanıtlamak istercesine ödevini layığıyla yerine getirmiş. Tüm bu şartlar altında kendisine tahammül dahi edemeyen diğer çoğunluktaysınız, inanın sizi de çok iyi anlıyoruz…

Selin Özavcı

“Tadındaki küçük kusurlara rağmen, ‘E=MC²' zamanın bu noktasında tam anlamıyla Carey'den beklediğimiz bir albüm: Ustalıkla işlenmiş, pahalı tınılara sahip, duyguyla yüklü, ara sıra bir parça rahatsız edici, fakat sonuçta tamamen eğlenceli. ” (Digital Spy, Nick Levine)

“…Tüm şakalar, aptallıklar ve saçmalıklara rağmen Mariah en iyi yönünü olayı basit tuttuğunda ortaya koyuyor; albümün kapanışını gerçekleştiren ve gospel ritimleri taşıyan piyano balladı ‘I Wish You Well' şarkısında olduğu gibi. Şarkı, zamanında ona kötü davranan ve ona güvenmeyen kişilere karşı bir gönderme niteliği taşıyor. Daha olgun ve daha akıllı, Mariah ‘E=MC²' adlı bu albümünde, bugünlere gelmesinde onların büyük bir etkisi olduğunun farkına varıyor ve bunun için onlara teşekkür ediyor. Çünkü onlarla olan hesabını kapatabilirse gerçekten özgür olabilecek. ” (MTV)

“Mariah Carey, uç noktalarıyla kucaklaşıyor: Ya R&B/hip-hop, ya da aşırı duygusal balladlar söylüyor. Ya ağzını bozuyor, ya da Hello Kitty'ye sarılıyor. Onuncu stüdyo albümü de bundan pek farklı değil: Albüm bir klüpte başlıyor ve bir kilisede son buluyor. Carey, Damian Marley'nin kavurucu bir işbirliği çıkardığı ‘Cruise Control'da reggae tarzını deniyor; Swizz Beatz'in flüt döngülü ‘O.O.C.'sinde (‘Out of Control') bir kısa mesaj başlığı ortaya çıkarıyor ve kendini bir dondurma ve Tupac ile kıyasladığı ‘I'm That Chick'te 70'lerin ruhuyla buluşuyor. Sesi, Tommy Mottola'ya olan kızgınlığını ateşlediği Young Jeezy destekli ‘Side Effects'te en temiz şekilde duyuluyor; Danja'nın sert melodilerini barındıran ‘Migrate'te sesine hafifçe dokunan vokoder eşliğinde yüksek hayatı yaşıyor. Ama neredeyse her şarkı Carey'i dörder notalık dizelere hapsediyor, görkemli vokal gücüne kıyasla küçük olanaklar sunuyor. Ve albümdeki altı ballad, ‘The Emancipation of Mimi'nin köpüğünde asla yer alamayacak derecede okul yıllıkları sözleriyle yıkanmış. Yine de 2008'in Mimi'sinde bir kurtuluş havası var ve bu en çok ‘I Wish You Well'de hissedilliyor. Mariah, birini kurtarmak için ihtiyacı olan tek şeyin bir piano ve İncil'den birkaç dize olduğunu kanıtlıyor. ” (Rolling Stone - 3/5)

“ Size söyleyim; ben bile şaşırdım. ‘E=MC²', ‘The Emancipation of Mimi'den bile daha büyük bir liste canavarı olabilir. ” (Fox News, Roger Friedman)

“ Mariah Carey'nin bundan önceki albümü, 2005 yılında yayımlanan ‘The Emancipation Mimi', başarılı bir kariyer adımıydı. Bu başarı, bir zamanlar dünyayı dize getiren ve ardından düşüşe geçen Long Island'lı kızın geri dönüşünü müjdelemişti. ‘E=MC²' de benzer bir ruha sahip. Urban, hip-hop ve hatta bu kez reggae (Damien Marley ortak çalışması olan ‘Cruise Control' şarkısında) bile var. Bu kez, alçakgönüllü ve çıkardığı işten memnun olan Mariah'dan yeni bir albüm. ” (The Sun UK - 4/5)

“ Mariah Carey'nin on birinci stüdyo albümünün adının neyle ilgili olduğunu düşünmeye gerçekten değer. Belki ‘özgürlük' ile ilgili, 2005 çıkışlı geri dönüş albümü ‘The Emancipation of Mimi'yi selamlar bir şekilde; belki de Carey'nin 38 yaşında olmasına rağmen hala gece boyu süren partilerde boy göstermesinin ve bunun yanında kendisini ‘ebediyen 12' olarak tanımlamasının bir açıklaması niteliğinde olabilecek asıl denklemin enerjisiyle ilgili. Ya da kendisini Einstein gibi dahi olarak görmesiyle ilgili. Ne olursa olsun; ‘E=MC²', Carey'i şu ana dek olmadığı kadar çılgın bir şekilde yansıtıyor. ” (The Guardian UK, Alex McPherson - 4/5)

“ Tarihte en fazla 1 numara single'a sahip olan sanatçı Mariah Carey, tam bir hit şarkı makinası. Ve şüphesiz, 11. stüdyo albümü, tanınmış tarzı haline gelen yumuşak R&B ve hip-hop melodileri karışımını barındırıyor. Eğlenceli ‘Touch My Body' çoktan listelerde zirveye oturdu; ve onu muhtemelen ‘I'll Be Lovin' U Long Time' izleyecek. Genel olarak, bu materyal (albüm) önceki denemelerine kıyasla pek hatırda kalıcı olamayabilir; fakat Mimi tartışmasız geri döndü. ” (US Magazine, Ian Drew - 3/4)

“ Carey, beş oktavlık sesini biraz sakinleştirmiş; fakat titiz dinleyicilerin endişlenmesine gerek yok, sesi gücünden hiçbir şey kaybetmemiş. ” (Miami Herald, Michael Hamersly - 3/5)

“ Pop tanrıçası Mariah Carey, 2005 yılında yayımlanan Grammy ödüllü ve 6 milyon satan son albümü ‘The Emancipation of Mimi' ile ligde çıtayı yükseltmişti. ‘E=MC²' kesinlikle önceki albümle denk değil. Yine de, hip-hop tadında orta tempolu şarkılar (karşı konulamaz 1 numaralı hit ‘Touch My Body' gibi) ve melodik ballad'ların (en iyisi, piyano eşliğindeki ‘I Stay In Love') ağırlıklı olduğu memnun edici bir takibi çalışma ortaya çıkmış. Fakat en çok göze çarpan şarkı, albümün en karanlık ve en kişisel şarkısı olan, Carey'nin müzik yapımcısı Tommy Mottola ile gerçekleştirdiği eski evliliğine göndermelerde bulunan ‘Side Effects': ‘Düşmanla uyuyorum. / Kalan her bir parçamı öldürdüğünün farkındayım.' Şarkı üstükapalı tehditvari bir şekilde, pop tanrıçalarının bile şeytanlarının bulunduğunu gösteriyor. ” (People Magazine, Chuck Arnold - 3/4)

“ Başarılı formül. Mariah Carey'nin yeni albümü, dans ve dramanın zarif bir karışımını sergilerken işitsel bir başarı ortaya koyuyor. ‘Emancipation', bas ağırlıklı melodileriyle Carey'nin sound'unu güncelleyen ve düşüşe doğru yönelen satış grafiğini tersine çeviren başarılı bir atıştı. Carey şimdi ‘E=MC²' ile, geri dönüşünün bir rastlantı olmadığını kanıtlamak için tekrar karşımızda. ” (Entertainment Weekly, Margeaux Watson - A-)